سلام رفقا! صبا(آبجی جونم) دیروز یکی از شعرای فریدون مشیری رو بهم تقدیم کرد دوست داشتم واسه شما هم بنویسم. نگاه کنید چه آبجیه گلی دارم.عشقه منه

هر چه زیبایی و خوبی که دلم تشنه اوست

مثل گل، صحبت ِ دوست

مثل پرواز، کبوتر

                     می و موسیقی و مهتاب و کتاب،

کوه، دریا، جنگل، یاس، سحر

این همه یکسو، یک سوی دگر،

چهره ی همچو گل تازه ی تو!

دوست دارم همه عالم را لیک

هیچکس را نه به اندازه ی تو!!

سلام. من فائزه هستم.19 سالمه و دانشجوی مهندسی صنایع  پیام نور رشتم.با محدثه دختر عمم یهو تصمیم گرفتیم یه وبلاگ بسازیم.یهو ها!!!!!! کلده اسم وبلاگمون جائی که بابای من جد در جد اونجا به دنیا اومدن.به خاطر همین پسوند منم کلده هست.کلده روستائی نرسیده به روستای کیسم و از روستاهای آستانه است (روستای کیسم رو گفتم چون بین روستاهای آستانه معروف ترینشه).بین خودمون بمونه ولی به نظر من کلده جای مزخرفیه. نه کوه قشنگ داره نه جنگل قشنگ نه رودخونه قشنگ.البته یه رودخونه داره که اگه اونم نداشت چیزی از ارزشهاش کم نمی شد! ولی آدمای باحالی داره. مسیرتون اونورا خورد یه سری هم کلده ی ما برین!

به هر حال سعی میکنم هر چیز جالبی که پیدا میکنم چه طنز چه جدی واستون بنویسم.تا شمام برین حالشو ببرین.به قول یکی از دوستام شاد باد!